بود ناگاه پيغمبر عزيز اسلام - درحالىكه از آسمان بر درب خانه ام هانى خواهر أمير المؤمنين نازل شده بود - با حضرت ابو طالب ملاقات كرد ، حضرت ابو طالب برسول اللّه صلى اللّه عليه و آله فرمود : با من بيا داخل مسجد شو ، در پيش من بنشين ، آن بزرگوار با بنى هاشم داخل مسجد گرديد ، حضرت ابو طالب نزد شمال خانهء كعبه شمشير خود را كشيد و فرمود : اى بنى هاشم اسلحهء خود را از خود دور كنيد ! آنگاه حضرت ابو طالب متوجه قبيلهء قريش شد و فرمود : به خدا قسم كه اگر من حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله را در ميان شما نميديدم چشمى كه در بين شما به هم بخورد باقى نمىماند ، قريش گفتند : اى أبو طالب تو بزرگ ما هستى از آن روز ببعد قبيلهء قريش از حضرت ابو طالب واهمه ميكردند كه دربارهء هلاك پيغمبر مكرم اسلام اقدامى نمايند . آنگاه رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله با مردم مشغول نماز شد و آنان را از جريان معراج مطلع كرد ( ولى شنوندگان باور نكردند لذا پرسيدند اگر تو بمعراج رفتى پس ) بيت المقدس را براى ما وصف و معرفى كن پس جبرئيل عليه السّلام آن حضرت را بلند كرد و در مقابل بيت المقدس قرار داد تا آن بزرگوار بيت المقدس را ديد و اوصاف آن را براى حاضرين بيان نمود ، حتّى از قافلهء أبو سفيان و آن شتر قرمزى كه در جلو قافله بود خبر داد ولى قبيلهء قريش آن حضرت را تكذيب كرده گفتند : اين عمل تو سحر واضح و آشكارى است . بعد از آن پيغمبر اكرم صلى اللّه عليه و آله در شهر مكه اقامت كرد ، مردم را مخفيانه و آشكار ( بدين اسلام ) دعوت ميفرمود ، مؤمنين دعوت پيغمبر را اجابت كردند ولى آنهائى كه مستحق عذاب بودند آن